Info Panel
You are here:   Home  /  Penningen  /  1647: voorbereiding Vrede van Munster
  • 1647_back
  • 1647_front

1647: voorbereiding Vrede van Munster

Al lang voordat de Vrede van Munster in 1648 werd gesloten voelden de betrokken partijen dat het einde van de oorlog niet lang meer op zich kon laten wachten. Jaar in jaar uit was voortgang aan beide kanten uitgebleven: een uitputtingsstrijd die slechts wachtte op de formele erkenning dat verder vechten nutteloos was geworden. Maar Spanje en de Nederlandse Republiek hadden met nog een derde partij te maken, Frankrijk, bondgenoot van de Nederlanders. En Frankrijk spon garen bij voortzetting van de strijd. Frankrijk was in de nieuwe internationale constellatie de supermacht in opkomst en had, nu zij steeds sterker werd, niets meer te winnen bij een toestand waarin de grenzen werden gestold en de wapens werden neergelegd. Door intriges probeerden Franse diplomaten het vredesoverleg te frustreren en op een van die intriges heeft deze penning betrekking.

Maar niet alleen Franse intriges, ook binnen de gewesten, met name tussen Zeeland en Holland, wrikte en schuurde het. Holland wist haast te maken met de vrede, Zeeland draalde. Frederik Hendrik stierf in 1647, zijn onbekookte zoon Willem II volgde hem op en die liet er geen twijfel over bestaan dat vrede hem slecht uitkwam.

Zeeland was Oranjegezind. Frankrijk had het gerucht in de wereld gebracht dat Holland zich had laten omkopen door de Spanjaarden, en daarom zo gehaast was in haar vredelievendheid. Holland wilde daarop zijn zin doordrijven en de vrede bij overstemming in de Staten-Generaal laten goedkeuren – iets dat uitdrukkelijk was verboden in het verdrag van de Unie van Utrecht. Zeeland vond, met andere provincies, dat men alleen een verdrag kon sluiten als dat gezamenlijk met de bondgenoot Frankrijk gebeurde. Holland moest dus ophouden met drammen.

Tijdens deze controverse liet de provincie Zeeland deze penning maken. Ze was uitdrukkelijk bedoeld als publicitaire munitie.

Op de voorkant een goed uitgerust schip. Aan de golven en de vlaggen zien we dat het voor de wind vaart, en dat is gunstig. Maar aan de zeilen, en vooral de schaarste daarvan, zien we dat de wind te krachtig is voor volledige tuigage. Dit schip koerst met gereefde zeilen en verwonderlijk is dat niet, want links en rechts duiken klippen op uit het water. Op het campagnedek wappert de admiraliteitsvlag van Zeeland, op de grote steng dat van de verenigde provincies, op de voorsteng de prinsenvlag en op de boegspriet de vlag van de Zeeraad van de Admiraliteit. TIMIDE AC PRUDENTER, beschroomd en voorzichtig.

Op de achterzijde wordt de allegorische lading van het schip van staat verder uitgewerkt: Terwijl de tachtigjarige oorlog door de begeerte tot vrede schielijk begint te verflauwen en de vredesbesprekingen in Munster door de belangen der bondgenoten nog in onzekerheid dobbert, zijn de Staten van Zeeland bezorgd en houden zij de zaken voor twijfelachtig. Deze penning is op 12 december 1647 door J.Looff gemunt tot een eeuwig gedenkteken .

Op 15 mei 1648 werd de vrede tussen Spanje en de Nederlandse Republiek in Munster gesloten. De Fransen kozen ervoor de oorlog nog een poosje te rekken.

  1647  /  Penningen  /  Last Updated november 19, 2018 by Ruurt Hazewinkel  /